Met kennis en intuïtie je eigen weg volgen

Je doet de opleiding tot psychosomatisch kinesioloog bij Welkin en je studeert af. En daarna? Hoe gaat het dan verder? We spraken met Judith Hartog over wat ze meenam uit de opleiding en hoe ze daar op haar eigen manier vorm aan heeft gegeven na haar afstuderen.

Judith: “Na mijn diploma was ik niet klaar: ik groeide nog verder en mijn manier van werken ontwikkelde zich tot iets dat echt helemaal bij mij past”.

De eigen weg vinden

Tijdens de opleiding wordt er veelvuldig gewerkt met procedures. Elke techniek heeft een stappenplan dat als richtlijn dient om de klacht van de cliënt te onderzoeken en behandelen. Judith: “De richtlijnen dienen als houvast en dat is handig, maar ik merkte dat ik soms zo gericht was op het volgen van die structuur, dat ik minder ruimte voelde om te luisteren naar mijn eigen waarneming en gevoel. Aan de ene kant wilde ik de procedures precies volgen en tegelijkertijd riep het weerstand bij me op: mijn intuïtie en persoonlijke blik verdienden ook een plek in het proces. Die innerlijke zoektocht heeft mij veel geleerd.”

Het gebeurt bij alle studenten tijdens de opleiding: iedereen komt zichzelf op de een of andere manier wel een keer tegen. “Bij mij ging dat over vertrouwen” vertelt Judith.
“Over het durven erkennen dat mijn manier van kijken en voelen van betekenis is. Ik ben opgegroeid met veel respect voor autoriteit. Daardoor kon ik mezelf onbewust kleiner maken dan nodig was, zeker in de nabijheid van mensen die ik als deskundig zag.
Juist dit proces bracht mij bij iets essentieels. Kennis is belangrijk, maar afstemming op mezelf en wat bij mij past, is minstens zo waardevol. Het was een zoektocht maar inmiddels heb ik echt mijn weg gevonden.”

Mogen zijn wie je wilt zijn

Tijdens de opleiding ging Judith in gesprek met haar docenten en legde uit waar ze tegenaan liep. “De docenten steunden mij in mijn proces. Ik voelde me gezien en gehoord en er ontstond ruimte om te onderzoeken wat bij mij past. Niet om los te laten wat ik geleerd had, maar om het eigen te maken en te integreren in mijn manier van werken.

Sinds mijn afstuderen ervaar ik hoeveel vrijheid dat geeft. Ik werk nog steeds met de stappen die ik heb geleerd, alleen niet meer als iets dat vastligt. Ze voelen voor mij meer als een kompas. Wanneer er tijdens een sessie iets opvalt, neem ik de ruimte om dat te onderzoeken. Soms vraagt het lichaam om een andere ingang. Dan volg ik dat spoor met aandacht en nieuwsgierigheid. Voor mij ligt daar de kern van dit werk: werkelijk luisteren. Niet alleen naar woorden, maar ook naar wat het lichaam laat zien en naar wat tussen de regels voelbaar is.

Eigen Koers

Inmiddels heeft Judith haar eigen koers helemaal gevonden: “Een eigen praktijk voeren betekent voor mij meer dan behandelen alleen. Ik schrijf graag en deel inzichten die ik onderweg opdoe. In het begin vond ik dat best spannend, omdat je ook iets van jezelf laat zien. Tegelijk merk ik dat juist die openheid mensen kan raken. Het brengt mijn werk dichterbij en maakt het menselijk”.

Wat Judith zelf mocht leren, gunt ze ook anderen. Haar woorden zijn een mooie afsluiting van dit blog en een mooi begin voor mensen op zoek naar hun eigen weg in een leerproces:

“Mijn weg is niet ontstaan door los te laten wat ik heb geleerd. Mijn weg is ontstaan door het geleerde te verbinden met wie ik ben”.

“Je mag op jezelf vertrouwen
Wat je voelt heeft waarde
Je hoeft jezelf niet kleiner te maken
Je mag zichtbaar zijn”

Wil je meer lezen van en over Judith? Lees de blogs op Judiths website